Saída da pagina

 

SAÍDA DA PAGINA

SALIDA DE PÁGINA


Bilingüe

Portugués-español

 

 

Traduçâo: Nadja Boelter

 

Se for necesario, abaixarse um pouco, empurrar o título para cima. Debe-se poder estar na galería feita de poemas de diferente altura com a naturalidade de encontrarsse com o autor e leerme juntos.

 

 

1

Serán ladridos

o convocatorias

me levanto paso a paso

con mi memoria de la casa en los pies tanteando

para no caer

en dientes o alabanzas

 

La noche es plena

siempre es demasiado lo que falta

 

Hay luces de otros días

que iluminan

en el hoy los espejos

nos confunden

 

Y hay un filo

que quiere cortarme por la mitad

y dejarme de este lado

abandonado y seco

el cuerpo.

 

1

Serâo latidos

ou convocaçôes

me levanto passo a passo

com a memória de casa tateando os pés

para nâo cair

em dentes ou elogios

 

A noite é plena

sempre é demais aquilo que falta

 

Existem luzes de outros dias

que iluminan

no hoje os espelhos

nos confundem

 

Existe um fio

querendo me cortar pela metade

é deixarme deste lado

o corpo

abandonado e seco.

 

 

2

Ni venado ni tigre ni foto de monte

 

me dan el paisaje salvaje

de tus ojos


Vaya divagación

si ni un gnomo

te nombra

 

Estás perdida

 

Fuera de montaña y de lago

estás sucia de calle

y de horas extrañas

 

Te queda buscar

el refugio feroz de mis brazos

con espinas

 

Por los puertos del mundo

nacen vegetaciones de hierro

 

Te queda la piedad de las cosas

domésticas

 

y avivar el fuego que consume a mi cuerpo.

 

2

Nem veado nem tigre nem foto de mato

 

me dâo a paisagem selvajem

de teus olhos


Va divagaçâo

se nem um gnomo

te nomeia

 

Estás perdida

 

Fora de montanha e de lago

estás suja de rua

de horas estranhas

 

Te resta buscar

el refúgio feroz dos meus braços

com espinhas

 

Pelos portos do mundo

nascem vegetaçôes de ferro

 

Te resta a piedade das coisas

domésticas

 

e animar o fogo que consome o meu corpo.

 

 

3

No es que muera cuando veo funerales

 

la muerte pasa y se levanta

vertical

mi vida

pero ningún quehacer me saca

de ese cortejo

 

voy pateando por la calle una pelota

cuando no sabía

que me seguían funerales

 

y tengo cuatro años

y también cincuenta

y un día

que no puedo pensar.

 

3

Nâo que morra quando vejo funerais

 

a morte passa e se levanta

vertical

minha vida

mas nenhuma tarefa me tira

desse cortejo

 

vou chutando uma bola pela rua

no momento nâo sabia

que funerais me seguiam

 

e tenho quatro anos

e tambén cinqüenta

e un dia

que nâo posso pensar.

 

 

Grupo Literario de Artiga, Unión de fronteras Livramento-Rivera, Artigas- Quaraí

 

GT Thomaz

2001

 

Publicaçâo Grupo Literario de Artigas

Unión de Fronteras Livramento-Rivera

Artigas- Quaraí.

 


Nadja Boelter (Quaraí, Brasil), profesora en colegios de su ciudad natal y en la Universidad de Santa Catalina. Autora de A hora do anjo (2000).

       
 

 

Dirección para
contactarse con esta
página:

leogaret2017@gmail.com